:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
رابطه وظیفه شناسی و ضریب سختی پذیری با عملکرد وظیفه:نقش میانجیگرانه انگیزش شغلی درونی
آسیه مقتدری اصفهانی ، علی مهداد
اصفهان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)
چکیده:   (519 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجیگرانه انگیزش شغلی درونی در رابطه وظیفه شناسی و ضریب سختی پذیری با عملکرد وظیفه آتش نشانان شهر اصفهان انجام گردید. روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه آتش نشانان شهر اصفهان بود که از میان آنان، تعداد 228 نفر به عنوان نمونه از طریق نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه های انگیزش شغلی درونی (گنگه و همکاران، 2015)، وظیفه شناسی (مک کرا و کاستا، 1992)، ضریب سختی پذیری (لرنینگ، 2008) و عملکرد وظیفه (پاترسون، 1963) بوده است. داده ها ازطریق ضریب همبستگی پیرسون و الگوی مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل و جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS23 و   AMOS23 استفاده شد. نتایج نشان داد که وظیفه شناسی بر عملکرد وظیفه و انگیزش شغلی درونی؛ ضریب سختی پذیری بر انگیزش شغلی درونی و انگیزش شغلی درونی بر عملکرد وظیفه، تأثیر مستقیم دارد (001/0≥p). همچنین، نتایج الگوی مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که مدل ارائه شده از برازش مطلوبی برخوردار است و با بررسی اثرات غیرمستقیم و میانجی از طریق روش بوت استراپینگ نشان داده شد که انگیزش شغلی درونی میانجی کننده تأثیر وظیفه شناسی و ضریب سختی پذیری بر عملکرد وظیفه است (05/0>p). بنابراین یافته های پژوهش حاضر بیانگر آن است که وظیفه شناسی و ضریب سختی پذیری از طریق تاثیر مثبت بر انگیزش شغلی درونی سبب افزایش عملکرد وظیفه می گردند.
واژه‌های کلیدی: وظیفه شناسی، ضریب سختی پذیری، انگیزش شغلی درونی، عملکرد وظیفه، آتش نشانان
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/9/16 | ویرایش نهایی: 1401/2/29 | پذیرش: 1399/1/28 | انتشار: 1399/1/28


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها